Bugün 23. gündeyim

Ayşe Yıldırım, Konya


Yazdır


Gülhan Bey’i Allah’ın selamı ile selamlıyorum. 

Bugün 23. gündeyim
 
50 yaşındayım. Aslen Muğlalıyım. Eşimin görevi nedeniyle 20 senedir Konya’da bulunmaktayım. Arka arkaya 4 tane doğum yaptım. Kilom 115’lere kadar geldi. Birçok diyetisyene gittim. 6 öğün beslenmekle kilo veremedim. 45 yaşında şeker hastası oldum.

Şekerim 400’ün üstündeydi. İlaçlar alıyorum, yine düşmüyordu. Doktorun birisi beni insilüne başlatacaktı. Başka bir doktora gittim. Bana 1000’lik Glufor ve Avendia verdi. Sonraları şekerim düştü. Bu ara gözlerim çok etkilendi. Gözlerimin içi çöp doluymuş. Bundan sonra şekerle savaş başladı. Duyduğum bitkileri kullanıyordum (acı badem, çörek otu).

Kullandığım ilaçları bir türlü severek içemedim, çünkü yan etkilerini okumuştum. Diyet yaparak, yürüyüş yaparak şekeri dengede tutmaya çalışıyordum. İlaçları da çok düzenli içmedim, yükseldikçe almaya çalıştım. Şeker artık 135 ve 145’lerdeydi. Bir zaman sonra tekrar doktor değiştirdim. Avendia’yı kendim kaldırdım. Sadece Glufor alıyorum dedim.

Kilolar duruyordu. Bu ara kilo ve şeker için akupunktura gittim. Yürüyüş yapmayacaksın dedi. Vücutta 10 kilo ödem var, hareket yaptıkça vücut şişiyor dedi. Bir kısırdöngünün içindeydim. Orada da kilo veremedim. Bu sıralar bir arkadaştan su orucu diye bir şey duydum. İlk başta saçmaladığını düşündüm. Elindeki kitabı bana verdi. Yazarı Doktor Gülhan Beydemir idi. Defalarca okudum.

Bugüne kadar öğrendiğim bütün bilgilerim tepetakla durumdaydı. Şeker hastası 6 öğün yemek zorunda diye öğrenmiştim, Gülhan Bey’in kitabında ise 25 - 30 günlük açlıktan bahsediliyor. Denemeye karar verdim. Önce 1 günlük, 3 günlük sonra 5 günlük, 7 günlük oruçlar denedim. (Gülhan Bey kitabında sık- sık denetimsiz yapmayın diyordu, ama satır aralarında şöyle bir ifadesi vardı. Şişman insanların orucu daha rahat geçirdiklerini söylüyordu. Bu sözlerinden cesaret alarak yapıyordum. Bundan dolayı kendisinden özür diliyorum) 7. günümde şekerim 60’lara kadar indi. O zaman oğlum telaşa kapıldı. Orucu bozmamı söyledi. Ben de hayır bozmayacağım dedim. Sonra kitaptan Gülhan Bey’in numarasına ulaştı. Görüşmeye başladık. 

Oruç dönemimde ilk günlerde halsizlik, üşüme gibi sorunlarla karşılaştım. Bol bol su içiyordum. 7 güne kadar sürdü. Sonra halsizlik kalktı, mide yanması, geğirme başladı.  

Arada bir lavman yapıyordum. İdrarda sürekli bir şeyler geliyordu (pelte pelte uzunumsu beyazımsı şeyler ve bol bol köpük) Bana menopoza tamamen girdiğim söylendi. İki defa 1 ay arayla adet gördüm. Çok koyu renkli. 23. gün idrar temizlendi, dilim pembeleşti. 

17. günden itibaren su içme isteği azaldı. Bol bol hapşırmaya başladım. Ayrıca günde 40 -45 dakika yürüyüş yaptım. Sosyal hayatım devam ediyordu. Orucum diyerek yapacağım hiçbir işten geri kalmadım. Yemekleri ben pişiriyordum. Çamaşır, ütü, temizlik, hepsini yaptım. 

Beni gören insanların kimisi şaşkın, kimi eleştiriyor, kimi olumlu kimi olumsuz düşünüyordu. Olumsuz tepkilere kulaklarımı tıkadım. Etkilenmedim. Çünkü önce kitaptan okudum, vücutta neler olup bittiğini beynime yerleştirdim.

Aslında bu da insana Allah’ın verdiği bir armağan. Yani her şeyi O yapıyor. Yeter ki biz ona bu fırsatı verelim. Bunu öğrendim. Eşime ve oğullarıma anlatmaya çalıştım. Kısmen de olsa anladılar.

Orucum genelde rahat geçti sayılır. Baş ağrısı hiç olmadı. Kusma, bel ağrısı, ayak ağrısı olmadı. Hafif bulantı oldu. Bugün 23. gündeyim. Mide yanması, ağızdan kötü koku, tat alma devam ediyor.  Gülhan Bey’e teşekkür ediyorum. Onun için Allah’tan hep duacıyım.

Kullandığım ilaçlar: Avandia, Glufor, Antifongal(mantar için), Diamicronmr

Boy-160 cm, Kilo-115 kg (önce) 
Boy-160 cm, Kilo-89 kg (sonra)


   

geri dön  sayfa başına dön

Şifa Orucu | © 2012 - 2014 Tüm Hakları Saklıdır. www.sifaorucu.net | Yazılım & Teknik Destek & Tasarım: farkistanbul